De aarde is de enige planeet waarvan we weten dat er leven op bestaat.
En hier gebeurt dat in overvloed.
De jungle is Eden.
Hij bedekt minder dan 6% van het aardoppervlak
maar het is de thuis van de helft van alle
planten en dieren op het land.
Jungles hebben net de juiste hoeveelheid licht,
water en voedingsstoffen, en dat hebben ze elke dag millennia lang gehad.
Het leven zou hier eenvoudig moeten zijn.
Dit is een indri.
Het is een primaat, net als wij.
En deze bossen in Madagascar zijn zijn thuis.
Maar om hier te overleven...
...moet hij een grote uitdaging aangaan.
Het paradijs is overvol.
Het leven vult elke niche.
En, op eender welk moment, streven een duizelingwekkende variéteit van soorten en
talloze individuen voor ruimte en voedsel
Zoals elk jungledier,
moeten indri's hun eigen manier vinden om te overleven
op de meest competitieve plek op aarde.
Jungles zijn complexe plaatsen...
...verwarde driedimensionale werelden aan- gemaakt door weelderige tropische vegetatie.
90% van de dieren hier brengen hun heelleven door in de bomen.
En elk van hen moet zijn eigen manier vinden om aan de bak te komen.
30 meter boven de grond hangt een slingeraap.
Zij reizen in familiegroepen en ze vinden alles wat ze nodig hebben in
de bovenste verdieping van de jungle.
Maar het is hier geen plaats voor bangeﬂken.
Met lange ledematen en een grijpstaart die kan grijpen als een hand,
zijn ze gebouwd om te klimmen.
Maar stel je voor dat je deze vaardigheden moet leren zo hoog als dit.
Eén derde van de slingerapen halen nooit de volwassenheid.
Dit jong is slechts een paar maanden oud.
Haar toekomst hangt af van haar vermogen om te klimmen.
Bij het spel in een praktijkboom met haar oudere broer en zus,
leert ze al om haar staart als een veiligheidslijn te gebruiken...
...onder nauwlettend oog van haar vader.
Ze is enthousiast om mee te doen in het spel maar ze is de jongste en,
zo is het eenmaal in die dingen, is ze niet altijd welkom.
Dus kiest ze haar eigen plek om te spelen.
Maar niet alle bomen zijn hetzelfde.
Deze is voor meer gevorderde klimmers.
Enthousiasme? Zeker!
Techniek?
Ruimte voor verbetering.
Ondertussen is een deel van haar familie verder getrokken op zoek naar
een nieuwe plek met vers voedsel.
De top van het bladerdek is niet voor de jongeren.
Maar vader kijkt niet en de verleiding om met de anderen mee te doen is
onweerstaanbaar.
Ze zal voorzichtig moeten zijn.
Een val van hier zou een wisse dood betekenen.
Het is de eerste keer dat ze op haar eentje zo hoog is geweest.
Terwijl ze steeds hoger klimt worden de takken dunner en dunner.
Haar staart ving haar op...
...maar nu zit ze vast in open ruimte, niet in staat om 'n andere tak te bereiken.
Vader was echter aan het kijken.
Hij is groot en sterk genoeg om een brug te vormen met zijn lichaam zodat
ze naar de veiligheid kan klimmen.
Les geleerd.
Maar het zijn niet alleen apen die hier leven, in de boomtoppen.
En, als je klein bent, kan 't vinden van de juiste boom een huis om te leven betekenen.
Hij is een Draco hagedis.
Hij is maar zo groot als een potlood en hij eet mieren.
Deze boom zou hem alles kunnen bieden wat hij ooit nodig heeft...
een transportband van voedsel.
Het is een perfecte plek om je te vestigen.
Nou, dat zou het kunnen zijn...
...maar er is hier al iemand.
Dit grotere mannetje is de eigenaar van de boom.
En Draco's delen niet.
De vlag van de eigenaar is een waarschuwing.
Indringers worden niet getolereerd.
De eigenaar is niet enkel intimiderend...
...hij is bereid om te vechten.
Een doodlopend verhaal.
Veiligheid is ver weg.
Nu moet hij kiezen.
Vechten...
...of vluchten?
Alleen in de jungle vind je hagedissen die kunnen zweven als draken.
Hij geraakt 30 meter ver in één enkele sprong.
Het is een zeer snelle en efficiënte manier om door de jungle te bewegen.
Misschien zal deze nieuwe boom eten hebben en woont er geen eigenaar.
Alles in de jungle moet strijden voor ruimte.
Slechts 2% van de zonnestralen bereiken de grond...
...dus moeten zelfs de planten strijden voor het licht
dat ze nodig hebben als ze willen groeien.
300 jaar geleden, begon deze Hura boom zijn wedloop voor licht.
En elke dag sinds, heeft hij het water en het zonlicht geabsorbeerd die hij nodig had
om uit te groeien tot een reus.
Hij is erin geslaagd om te doen wat elke boom moet doen om te overleven...
...uitstijgen boven de somberheid van de junglebodem.
En, wat meer is, zijn succes schonk het leven aan andere.
Zijn taken dragen nu 1.000 andere planten.
Deze specifieke varens,
vijgen en orchideeën leven enkel op de taken van andere bomen.
1.000 planten die groeien op één enkele boom.
Doorheen het woud, wordt dit verhaal eindeloos herhaald.
Als gevolg daarvan zijn jungles de thuis
van meer plantensoorten dan eender waar op aarde.
En zijn, op hun beurt, ondersteunen een rijkdom aan dieren.
In Ecuador is de competitie het meest intens.
Hier zijn er alleen al 100 soorten kolibries...
...die allemaal vechten voor nectar.
Elke bloem heeft slechts een kleine hoeveelheid tegelijk,
en wie dus het eerst komt, het eerst maalt.
Eén kolibrie heeft veel moeite gedaan om conflicten te vermijden
met andere soorten.
De zwaardkolibrie is de enige vogel met een snavel die langer is dan zijn lichaam.
En sommige bloemen zijn te langgerekt voor de andere 99 soorten
kolibries hier om ervan te kunnen eten.
De buitengewone bek echter van de zwaardkolibrie,
maakt het mogelijk om de plaatsen te bereiken waar andere niet bijkunnen...
...de top van deze bloem, waar de zoete nectar wordt geproduceerd.
Hij heeft een oplossing gevonden wat wil zeggen dat hij niet moet meevechten.
En, als elke lange bloem bloeit, geeft ze de zwaardkolibrie een verse voorraad
van voedsel helemaal voor hem.
Maar een snavel die langer is dan je lichaam heeft ook wel nadelen.
Om te beginnen, het is lastig om hem schoon te houden.
Erger nog, hoe wrijf je de veren van je lichaam glad?
In tegenstelling tot de andere kolibries,
kunnen zwaardkolibries hun veren niet bereiken met hun snavel.
De enige optie, een goede oude krabbeurt.
Het is een beetje ongeraffineerd...
...maar een kleine prijs om te betalen voor een exclusieve voedselvoorziening...
...vooral als voedertijden maar al te vaak worden onderbroken
door stormen.
Jungles zijn de rijkste plaatsen op aarde
vanwege één opmerkelijk feit...
...ze maken hun eigen weer.
Elke dag komt er water als damp uit het oppervlak van de bladeren.
Het is alsof de bomen wolken uitademen.
Ze verzamelen zich boven het woud totdat uiteindelijk...
...ze uitbarsten.
Regen is de levensader van elke jungle.
En ze moeten allemaal hun best doen om de dagelijkse regenbui te verduren.
In sommige jungles, zoals hier in Brazilië,
regent het zoveel dat, voor een deel van het jaar, de bomen
bijna volledig ondergedompeld zijn.
De bosbodem is 10 meter onder het wateroppervlak.
Dit is een mysterieuze wereld, een plek door weinig mensen verkend.
We hebben veel te ontdekken over de dieren waarvoor dit een thuis is...
...waaronder een aantal die je nooit zou verwachten onder de bomen te vinden.
Hier, 1.500 km van de zee, zijn er dolfijnen.
Een nieuw ontdekte soort rivierdolfijn die nergens elders op aarde te vinden is.
In deze zwarte, verwarde wateren zijn ze bijna volledig blind geworden,
zodat ze langzaam bewegen,
zorgvuldig met hun sonar de bosbodem aan het scannen voor vissen.
Als dit woud een nieuwe soort dolfijn kan verbergen...
...wat kan er hier dan nog zijn, in afwachting van ontdekking?
Aan de ondiepe randen van de overstroomde jungle,
stromen rivieren door weelderige vegetatie.
Hier is het voedsel zo overvloedig, dat het reuzen in stand houdt.
Capybara's, de grootste knaagdieren ter wereld...
...reuzenotters zo groot als een mens...
...en de heersers van deze rivieren...
...de kaaiman.
Ze worden tot drie meter lang en doden alles
wat ze tussen hun kaken krijgen.
Maar er zijn meer kunstzinnige jagers...
...hier aangetrokken vanuit het omliggende woud.
Een jaguar, het opperste jungleroofdier.
De rivier markeert de rand van zijn grondgebied...
...maar hier heeft hij concurrentie.
Hij is nu in het territorium van een vrouwtje.
Zij regeert al vijf jaar over dit stuk van de rivier.
Dit is haar plaats om te jagen.
Capybara's zijn sterk en op hun hoede.
De sleutel is camouflage.
Ze moet binnen één meter komen als ze wil toeslaan.
Deze keer niet.
Ze is niet het enige vrouwtje hier.
Elk stuk van de rand van de jungle wordt hier geregeerd door een andere koningin.
Er zijn maar weinig plekken op aarole die genoeg eten hebben voor zoveel grote katten.
Het mannetje jaagt op een andere manier.
Met een gewicht van meer dan 130 kg, is het moeilijk om onzichtbaar te zijn...
...en met zoveel andere jaguars in de buurt,
houdt hij zich niet bezig met behoedzame Capybara's.
Hij zoekt een andere prooi.
Hij is uitgegroeid tot een doder
van doders.
Jaguars hebben de krachtigste beet van alle katten.
En hij kent het kwetsbaarste punt van de kaaiman...
...de achterkant van zijn schedel.
Jagers die in het onderhout van de jungle leven
zijn er in alle soorten en maten.
Maar ze delen een probleem.
Hoe kan je zeggen wat een plant is, en wat is prooi.
Dit is een spel van verstoppertje datje kan winnen of verliezen
in een oogwenk.
De lange strijd tussen roofdier en prooi
heeft imitatie geproduceerd in verbazingwekkende nauwkeurigheid.
Een bladstaart gekko vermomd als korstmos.
Sommige dieren brengen camouflage nog een stap verder...
...en deze stromen in Costa Rica
zijn de thuisbasis van een van de meest opmerkelijke.
Een glas kikker.
Een mannetje, piepklein, niet groter dan je vingernagel
en bijna volledig transparant...
...zoals hij moet zijn.
Bijna alles wat hier passeert kan hem opeten,
zelfs een krekel.
Zijn beste kans is om absoluut stil te zitten en erop te vertrouwen dat
de krekel dwars door hem heen kijkt.
Gevaar voorbij,
en dat is maar goed ook,
want hij is een vader...
...en hij bewaakt een aantal zeer kostbare eieren.
Tijdens de voorbije paar weken, hebben vrouwtjes, de één na de ander,
hem bezocht en hem hun kroost toevertrouwd.
Een aantal zijn nu bijna klaar om uit te komen.
Er zijn verschillende klompjes op het blad, en die aan de top,
die het laatst werden gelegd, zijn nauwelijks een dag oud.
Maar in de jungle is er altijd iemand op uit om je te pakken.
Deze wesp is een gespecialiseerde jager op kikkereieren.
Ze merkte de wriemelende kikkervisjes op de bodem van het blad.
Hij mag niet bewegen.
De jongste eieren zijn de meest kwetsbare,
en hij kan ze niet allemaal bewaken.
Maar deze kikkervisjes zijn niet zo hulpeloos als ze lijken.
Ongelooflijk, de ongeboren kikkervisjes kunnen gevaar voelen,
en de oudsten en sterkste wringen zich vrij en vallen in de rivier eronder.
De eieren aan de bovenkant van het blad echter,
zijn nog te jong om uit te komen,
en nu weten de wespen dat ze er zijn.
Maar de rug van het mannetje lijkt heel erg op de jongste eiklompjes...
...en dat lijkt de wespen te verwarren.
Zijn eigen lichaam gebruiken als afleidingsmiddel is een enorm risico.
De wespensteken kunnen hem doden.
Hij slaagde erin om het grootste deel van zijn jongen te redden.
Hij moet nog twee weken de wacht blijven houden,
maar in de jungle, kan de dag levend doorkomen als een succes worden gezien.
Met de komst van de nacht,
komt een nieuwe ploeg van jungle personages op het podium.
Vliegende insecten beginnen te gloeien bij het zoeken van een partner.
Schimmels, in tegenstelling tot planten, gedijen in het donker op de bosbodem.
Ze zijn verborgen totdat ze de ongelooflijke structuren beginnen te ontwikkelen
waarmee ze zich voortplanten.
Elk van hen laat miljoenen microscopische sporen vrij
die onzichtbaar wegdrijven.
Vele hebben vruchtlichamen die naar boven reiken om een zwakke bries te vangen
die er misschien is in de klamme lucht.
Maar deze wordt, bij het groeien,
lichtgevend.
Waarom schimmels oplichten bleef een mysterie...
...tot nu.
Wetenschappers die de helderste schimmels in de wereld bestuderen
denken dat ze een antwoord hebben.
Net als een baken trekt het licht insecten aan.
Van heinde en verre.
Voor deze kliktor betekent een helder licht maar één ding...
een vrouwelijke kliktor,
dus hij knippert een antwoord terug.
Maar hij krijgt niet de ontvangst die hij verwachtte.
Verward gaat hij op zoek naar het vrouwtje, en dat helpt de schimmel.
Tegen de tijd dat hij het opgeeft, is hij bedekt met de sporen van de schimmel.
En, als hij zijn zoektocht naar een vrouwtje verder zet,
draagt hij deze sporen naar andere delen van het woud.
En er zijn nog vreemdere dingen die gloeien in de jungle nacht.
Dit zijn de veelkleurige lichten van een gloeiworm.
Het is niet echt een worm, maar een giftige, rupsachtige kever.
Het gele licht waarschuwt andere wezens om uit de buurt te blijven.
Hij is op jacht naar duizendpoten.
Als hij het spoor ervan vindt, schakelt hij zijn geel licht uit.
Nu heeft hij enkel nog een rood licht op zijn kop.
Duizendpoten kunnen geen rood licht zien.
Dus is voor hen de gloeiworm in camouflagestand vrijwel onzichtbaar.
En dat is het einde van de duizendpoot.
Concurrentie in de jungle zet dieren aan zich te specialiseren
in elk aspect van hun leven,
inclusief de hofmakerij.
Dit zorgde voor een deel van de mooiste en uitgebreide vertoningen
op de planeet.
Een mannelijke rode paradijsvogel,
In strijd om een vrouwtje aan te trekken door te dansen.
Er kwam er eentje om te zien water in de aanbieding is.
Zij is een onafhankelijke dame,
en zij zal selecteren welk mannetje bij haar in de smaak valt.
Ze maakt haar keuze.
Maar nu lijkt ze niet zo zeker meer.
Nee? Misschien is hij een beetje te enthousiast.
Misschien heeft hij morgen meer geluk.
Rode paradijsvogels geven hun vertoning in de boomtoppen.
Andere leden van de familie dansen in de duisternis van de bosbodem.
Dit is een Wilson paradijsvogel.
Hij is fel gekleurd, maar heeft ongeveer de grootte van een mus.
Hij leefde het grootste deel van zijn leven alleen, maar nu is hij volwassen,
en moet hij ook een partner lokken.
Dit kleine lapje licht kan hem daar misschien mee helpen.
Eerst ruimt hij wat dingen op.
Pronken in deze wirwar van bladeren zou niet gemakkelijk zijn,
en zijn schoonheid zal beter opvallen tegen een effen achtergrond.
Hij wil niet dat heldere bladeren de aandacht van een bezoeker afleiden.
Ze moeten allemaal weg.
Zelfs de groene.
Vooral de groene.
Zijn podium is klaar.
Een centrale paal, en een klein lapje licht.
Het is perfect.
En nu moet hij hopen dat een vrouwtje zijn roep hoort.
Hij kan hier wekenlang wachten.
Eindelijk, een vrouwtje.
Tijd om de positie in te nemen.
Zij zal hem beoordelen op de helderheid van zijn veren.
Maar opdat de vrouwtjes hem op zijn best zouden zien,
moet hij haar recht boven zijn podium laten postvatten,
onder het licht.
Dit kan zijn enige kans zijn om te schitteren.
Nu, als ze direct op hem neerkijkt, onthult hij een vertoning
enkel voor haar ogen.
In de duisternis van de bosbodem,
is hij een schitterende gloed van iriserend groen.
Het helderste blad in het bos.
En dat doet het hem.
Elk dier moet zijn eigen manier vinden om de concurrentie van de jungle
te overleven.
Deze drukke wereld is zo vol van inventiviteit dat bijna alle
diersoorten op het land hier hun oorsprong terugvinden...
...wij inbegrepen.
Deze bossen in Madagaskar is de thuis- basis van een van onze verre neven.
Deze vrouwelijke indri heeft gevochten om dit bijzonder stukje bos
veilig voor zichzelf en haar familie te houden.
Elke morgen komt de familie samen om te zingen,
hun manier om anderen eraan te herinneren dat dit hun thuis is.
Indri zijn zo nauw aangepast aan het leven hier
dat ze nu nergens anders nog kunnen leven.
Voor hen en de miljarden dieren met wie ze hun thuis delen,
is de jungle een heiligdom.
Maar dit is aan het veranderen.
Zelfs in de tien jaar sinds het hoofd van deze familie werd geboren,
werd één miljoen hectare van het regenwoud vernietigd
in Madagascar alleen,
en daarmee ook de helft van de indri families die daar ooit leefden.
De lokale mensen zeggen dat de indri's onze broers zijn en dat hun lied
'n oproep is om ons eraan te herinneren dat we ook ooit afhankelijk waren van de jungle.
Dit Eden is nog steeds een plaats van verwondering en magie.
Iets dat zeker de moeite loont om te beschermen.
Volgende keer... een land van extremen dat het leven tot op de limiet drijft.
Dieren hebben buitengewone manieren om om te gaan met vijandige omstandigheden.
En creëren de meest epische overlevingsverhalen op aarde.
Dit zijn woestijnen.